Klasik gitar repertuvarının önemli bir bölümü aktarımlardan oluşur. Çoğu aktarım klavye ya da lavta eserlerinden yapılır ve tartışma yaratmaz. Kazuhito Yamashita'nın aktarımları ise bu sınırı zorladı. Orkestra için yazılmış büyük ölçekli eserleri tek gitara aktardı.
Bu aktarımlar teknik olarak olağanüstü taleplidir. Aynı anda birden çok hat, geniş uzanımlar ve sürekli konum değişimi gerekir. Bazı bölümlerde alışılmadık çözümler kullanılır. Tartışma iki yönlü yürüdü.
Bir taraf, gitarın olanaklarının genişletildiğini savundu. Diğer taraf, eserin dokusunun kaçınılmaz olarak kaybolduğunu söyledi. İki değerlendirme de savunulabilir ve ölçüt bellidir. Bir aktarım, özgün eserin yapısını taşıyabiliyorsa meşrudur.
Yapı korunamıyor ve yalnız notalar taşınıyorsa sonuç bir gösteriye dönüşür. Bu ölçüt kursiyer için de geçerlidir. Bir parçayı gitara aktarırken önce yapı çıkarılır. Hangi hattın vazgeçilmez olduğu belirlenir ve gerekirse başka sesler bırakılır.
Bırakılan sesler kayıp değil, tercih olarak yazılır.
Aktarımlarda akort değişikliği de sık kullanılır. Altıncı tel indirildiğinde bas alanı genişler ve orkestra dokusunun alt katmanı taşınabilir hâle gelir.
Derslerimizde aktarım çalışması, yapının korunması ölçütüyle ve yazılı kararlarla yürütülür.