Konum değiştirirken kursiyerlerin çoğu klavyeye bakar. Bu doğal bir tepkidir ve başlangıçta yararlıdır. Göz, elin gideceği yeri doğrular ve güven verir. Ancak bir noktadan sonra engele dönüşür.
Birinci sorun hızdır; göz elden yavaştır ve geçişi geciktirir. İkinci sorun nota okumadır; klavyeye bakan kursiyer notayı takip edemez. Üçüncü sorun duruştur; başı sürekli aşağı eğmek boyun ve omuzu yorar. Geçişi gözsüz yapmak öğrenilebilir bir beceridir.
Dayanağı dokunma duyusudur. Sol elin başparmağı sapın arkasında bir referans noktası oluşturur. Geçiş sırasında bu nokta kaydırılır ve mesafe hissedilir. Alıştırma iki konum arasında ve gözler kapalı yapılır.
Kursiyer geçişi yapar, sonra bakarak doğruluğunu kontrol eder. Hata payı birkaç hafta içinde belirgin biçimde küçülür. İkinci alıştırma boş telle işaretlemedir. Geçiş sırasında bir açık tel çalınır ve bu ses, elin taşınması için zaman kazandırır.
Son aşamada geçiş nota takip edilirken yapılır.
Nota sehpasının konumu da bu alışkanlığı etkiler. Sehpa göz hizasına yakın olduğunda klavyeye bakmak için başın eğilmesi gerekir ve bu, bakma isteğini kendiliğinden azaltır.
Derslerimizde konum geçişleri, dokunma referansıyla ve gözler kapalı alıştırmalarla çalıştırılır.