Ezberden çalarken unutma her düzeyde görülür. Asıl sorun unutmak değil, devam edememektir. Baştan sona ezberlenmiş bir eser sıralı bir zincir oluşturur. Bir halka koptuğunda gerisi gelmez ve icra durur.
Çözüm zinciri baştan kırmaktır. Eser birkaç bölüme ayrılır ve her bölümün başı bir bağlanma noktası olarak belirlenir. Bu noktalar ayrı ayrı çalışılır; kursiyer her birinden başlayabilir. Alıştırma basittir: eğitmen bir nokta söyler, kursiyer oradan başlar.
Başlangıçta bu zordur ve bu zorluk ezberin sıralı olduğunu gösterir. Birkaç hafta içinde noktalar bağımsız hâle gelir. İkinci katman armonik hafızadır. Kursiyer eserin akor dizisini ayrıca ezberler.
Notalar kaçtığında akor bilinir ve o akordan bir çıkış kurulabilir. Üçüncü katman görsel hafızadır; nota sayfasının düzeni zihinde tutulur. Dördüncü katman kulaktır; eser içten söylenebiliyorsa devam etmek kolaylaşır. Sahnede unutma olduğunda kural tektir: durulmaz.
En yakın bağlanma noktası hedeflenir ve aradaki bölüm geçilir.
Bağlanma noktaları nota üzerine de işaretlenir. Provada rastgele bir nokta söylenip oradan başlanır; bu alıştırma birkaç hafta içinde zinciri kırar.
Derslerimizde ezber çalışması, bağlanma noktaları belirlenerek ve rastgele başlatılarak yürütülür.