Klasik gitar oturarak ve çalgı sol bacak üzerinde tutularak çalınır. Çalgıyı doğru yüksekliğe getirmek için bir destek gerekir. Geleneksel çözüm ayaklıktır; sol ayak bir basamakla yükseltilir. Bu çözüm basittir ve yaygın olarak kullanılır.
Ancak bir sorun taşır; kalça iki yanda farklı yükseklikte kalır. Bu asimetri leğen kemiğini eğer ve omurgayı yana çeker. Kısa çalışmalarda fark edilmez; uzun çalışmalarda bel ağrısı üretir. Alternatif çözüm dayanaktır.
Bu düzenek çalgının gövdesine takılır ve alt bacağa oturur. Çalgı yükselir ama ayaklar yerde ve aynı hizada kalır. Omurga simetrik durur ve uzun çalışmalarda yorulma azalır. İki çözüm arasında bir de his farkı vardır.
Ayaklıkta çalgı bacağa doğrudan oturur ve gövdeyle teması daha fazladır. Bazı icracılar bu temasın sesi bir miktar bastırdığını söyler. Dayanakta ise çalgının sırtı serbest kalır ve titreşim daha az engellenir. Seçim kişiye göre yapılır ve denenerek belirlenir.
Her iki durumda da ölçüt aynıdır: sağ kol serbest, omuz gevşek, omurga dik.
Sandalye seçimi de bu ayarın parçasıdır. Arkaya eğimli ya da kolçaklı bir sandalye oturuşu bozar; düz oturaklı ve kolçaksız bir sandalye tercih edilir.
Derslerimizde oturuş desteği, ilk derste denenerek ve gövde simetrisi gözetilerek seçilir.